Bluuuhh ég er ekki alveg að nenna að blogga en þar sem ég lofaði því víst á feisbúkk í gær verð ég að standa við það 
Í gærkvöldi fórum við á Trailernight í boði Hannesar. Við sátum í AudiMax (stærsti salurinn, eiginlega eins og bíósalur) í nokkra klukkutíma og borðuðum snakk, drukkum bjór og horfðum á endalaust marga treilera! Algjör snilld 
Sérstaklega gaman að sjá gamla treilera fyrir bíómyndir eins og Turtles og Lion King, en ég held að toppurinn hafi verið treilerinn fyrir Herculese með Arnold Swarznegger (kann ekki að stafa það) því hann var ekki búinn að læra almennilega ensku fyrir þá mynd. Mjög fyndið. Eftir treilerana kíktum við á pöbbinn og blöðruðum og hituðum upp fyrir kvöldið í kvöld. Í kvöld er nefninlega Hello World partí í skólanum okkar. Jebb, Hello World. Við erum ÞAÐ nördaleg In fact, svona leit invætið okkar út:
// Hello World!
int main()
{
while (true)
{
// Endlich ist es so weit. Am Donnerstag werden "Hello World's" nicht mehr
// programmiert, sondern in flüssiger Form genossen!!
date do = "5.11.2009";
char * punsch = "ab 18:00 (bring your own häferl)";
char * fkf = "start um 21:00";
int colarum;
if (time >= "21:00" && time <= "22:00")
{
colarum++; // (1+1 gratis)
}
bool caipibowle = false;
if (time >= "23:00")
{
caipibowle = true;
}
}
return 0;
}
--------------
Mig langaði að segja frá Búdapest ferðinni sem við fórum í fyrir tveimur vikum. Here goes.
Hannes og Rafal sóttu okkur klukkan sjö á laugardagsmorgunn og við drösluðumst af stað hálf ósofin og héldum til Linz eftir að hafa náð í Lene. Þegar við erum að keyra inn í Linz föttuðum við Maggi að það hefði líklega verið góð hugmynd að taka vegabréfin okkar með, en við ákváðum að taka sénsinn á að sleppa þeim og sem betur fer vorum við hvergi beðin um þau.
Við keyrðum í rútu frá Linz, í gegnum Vín og beint til Búdapest. Rútuferðin hefði verið skemmtilegri ef við hefðum ekki setið við hliðina á hópi af Spánverjum sem góluðu þessi ósköp alla ferðina. Þeir voru að spila einhvern drykkjuleik og ég held að keppnin hafi verið um að vera sem allra háværastur í sem lengstan tíma í einu. Hljómaði allavega þannig. Þeim tókst líka að brjóta niður hurðina á klósettinu í rútunni og það þaggaði niður í þeim í smá stund, þangað til þeim tókst að festa hana aftur upp og þá þurftu þau að fagna því með tilheyrandi apalátum. Úfffff…. En við drukkum bara okkar bjór og spjölluðum við "Team Hagenberg" og höfðum það gott.
Við Maggi vorum í herbergi með Hannes, Lene, Rafal og Jarrett. Ég dibsaði neðri kojuna og fannst mjög gaman að gista á Hosteli í fyrsta sinn. Við borðuðum hádegismat á voða kósý stað þar sem við fengum kjöt og kartöflur og pönnsur með hnetufyllingu og súkkulaðisósu í eftirrétt. Namm. Ekki illa séð sko! Hostelið okkar var niðrí miðbæ, í Pest, og við löbbuðum til Búda til að skoða stytturnar í hæðinni. Mjög flott allt saman, alveg ótrúlega flott og gaman að sjá.
Maggi, Hannes og Lene í hæðum Búda.
Það eru margar ótrúlega flottar brýr sem tengja Búda og Pest yfir Dóná.
Því miður veit ég ekki merkingu þessarar styttu sem gnæfir yfir borginni, en flott er hún engu að síður!
Um kvöldið fór allur hópurinn, eitthvað um 35 manns, saman út að borða á stað sem heitir Fatal. Við settumst öll niður við þrjú langborð og pöntuðum okkur drykki. Við sátum á ysta borðinu og sáum að þau á innsta borðinu fengu pantanirnar sínar mjög fljótlega. Þjónninn sagði við okkur "Ten meals minimum" og þó ég hafi ekki skilið hann var útskýrt fyrir mér að að minnsta kosti tíu af okkur sem sátum við langborðið, alls 13, urðum að panta "meal". Meal var s.s. einhverskonar kjötréttur og máttu max 3 af þeim sem sátu við borðið okkar panta sér súpu eða salöt eða þvíumlíkt. Þetta kom sér einkar illa fyrir okkur því þýsku stelpurnar vildu fá sér salöt og einhverjir vildu súpu og við náðum bara átta meals. Þeir prúttuðu niður í minimum níu meals en við gátum ekki náð níu þannig að það endaði með því að við löbbuðum út. Óóóógeðslega svekkjandi og pirrandi, allir orðnir vel svangir og hópurinn splúndraður. Urrrr…
Við röltum um aðalgötuna og þar stóðu fulltrúar veitingastaða og reyndu að lokka okkur inn á sína staði og við enduðum á að fara inn á staðinn beint á móti Hostelinu okkar. Okkur var vísað til borðs og strax tekið niður drykkjapantanir, örugglega svo við gætum ekki hætt strax við, sem við hefðum átt að gera! Borðið var með vel skítugum dúk og notuð hnífapör lágu á víð og dreif. Þar sem við sátum sáum við beint inní eldhús þar sem nasty looking kokkur hallaði sér fram á borðið, horfði á okkur og reykti sígarettu. Hann þurrkaði sér um nefið með handarbakinu, lamdi schnitzelin með berum höndum og þurrkaði sér svo í blóðlitaðan klút. Loðinn maginn á honum lafði yfir matarborðið og hann girti sig svo hann tróð höndunum lengst inn á rassinn á sér. Eldavélin var ógeðsleg og hann notaði tennurnar til að skrúfa lokið af olíuflöskunni. Ég gæti haldi áfram, en nóg um eldhúsið.
Lene fékk ógeðslega súpu og þegar hún bað um skeið sagði þjónninn henni að nota bara einhverja af skeiðunum á borðinu! Ég fékk mest vatnsþynntu "kók" sem ég hef nokkurn tímann séð en bjórinn var fínn. Þegar kom að því að borga vorum við rukkuð fyrir miklu meira en við áttum að borga (komumst að því daginn eftir) og við urðum að borga allan reikninginn í einu lagi en fengum litlar útlistanir yfir hvað við værum actually að borga fyrir. Mesta ripoff máltíð í geimi.
Vatnsþynnt kók, skítug skeið og notuð servíetta.
Eftir að hafa elt gelgju fararstjórana okkar umm alla Búdapest í leit að hæfum djammstað fundum við loksins frekar flottan stað þar sem ég fékk dýrindis Cosmopolitan (fyrsta alvöru Cosmoinn minn!) og við gátum dansað í góðum gír.
Glæsilegur Cosmo og flottur White Russian með kaffibaunum. Ég varð jafn glöð og Kermit við að sjá þessa drykki!
Á sunnudeginum fengum við fararstjóra til að sýna okkur borgina og segja okkur frá sögu hennar. Það var ótrúlega gaman og gömlu byggingarnar eru stórfenglegar. Við eyddum öllum deginum í sightseeing og skoðuðum meðal annars neðanjarðar völundarhúsið sem er það stærsta í heimi. Mér leið ekkert ofsalega vel þar niðri enda myrkfælin með eindæmum, en þetta var rosa gaman að sjá þó ég geti engan veginn skilið tilganginn með þessu!
Það var svo dimmt þarna niðri að við tókum fullt fullt af myndum því flassið lýsti leiðina fyrir okkur.
Við Maggi hlógum mikið að þessum fúlu körlum.
Team Hagenberg, fersleikinn uppmálaður!
Hagenbergararnir hoppa.
Skötuhjúin sitja.
Við í Team Hagenberg ákváðum að borða á Burger King og eyða kvöldinu á Hostelinu, enda búin að gefast upp á veitingahúsum og fararstjórunum okkar! Á Burger King endurnýjaði ég kynni mín við Brownie con Sandy og leyfði Magga að fá innsýn inn í fyrrum ástarsamband mitt með herra Brownie. Mmmmm….
Við byrgðum okkur upp af bjór og snakki og eyddum kvöldinu í drykkjuleiki (svona 30 Jónasa!) og grettukeppnir. Mikið sem ég hló enda umkringd skemmtilegu fólki!
Grettukepnin í fullum gangi. Lene átti sigurgrettuna með Darth Vader svipnum sínum.
Samtals drukkum við 20 tegundir af bjór og byggðum turn úr flöskunum. Því miður á ég ekki betri mynd af turninum.
Morguninn eftir brunuðum við heim og nutum þess að vera í fríi á mánudegi 
-------------
Þannig var nú það! Allt í allt var ótrúlega gaman í þessari ferð en það var nú aðallega út af góðum félagsskap
Núna er ég heldur betur búin að standa við loforðið mitt um að blogga! Ég bæti upp fyrir seinkun með magni